“Ik speel in op wat er in de klas gebeurt en ik durf te falen”

Zefanja Tol is leerkracht groep 1-2 van Inova Basisonderwijs. Hij bijt het spits af in een nieuwe verhalenserie over Het Jonge Kind. Zefanja deelt zijn ervaringen, inzichten en aanpak om kinderen een sterke basis te geven.

“Als laatstejaars pabo-student in Rotterdam sta ik op dit moment voor groep 1-2 van basisschool Inova in Hoek van Holland. Eerder voor groep 5-6 en 3-4, maar groep 1-2 bevalt me het best. Ik ben gek op het dynamische karakter, de creativiteit en de spontaniteit van die groep. Bij kleuters kan ik makkelijk besluiten om spontaan naar buiten te gaan of weer naar binnen. Omdat ik zelf een dochter van 2,5 jaar heb kan ik me goed inleven in de sociaal-emotionele behoeften van jonge kinderen. Vaak is dat veiligheid en nabijheid bieden.”

Het hoeft niet perfect te zijn

“Wat ik belangrijk vind voor jonge kinderen is dat ze leren om samen te spelen en hun creativiteit behouden, ook als ze later in groep 3-4 wat vaker op een stoel moeten zitten. Ik hoop zo dat ze dat niet kwijtraken. Als leerkracht probeer ik daar een rol in te spelen. Bijvoorbeeld door niet bang te zijn voor theater- of muzieklessen. Maar ook door ondanks planningen een zijweg in te slaan en de verwondering van de kinderen te volgen. Het is veilig om bij een methode te blijven en zeker voor een beginnende leerkracht biedt dat houvast, maar ik kijk ook naar wat mijn groep of een kind nodig heeft. En ik durf te falen, het hoeft niet perfect te zijn. Het dagritme en de leerdoelen zijn belangrijk, maar in spontane momenten liggen kansen voor waardevolle ervaringen die de kinderen hun leven lang bijblijven.”

Het belang van pedagogiek

“Bij BOOR staat het jonge kind centraal, dat merk ik ook echt in het aanbod en in de bijeenkomsten die ze organiseren. Hoek van Holland, waar ik werk, is eigenlijk een beetje Rotterdam in het klein. Er zijn veel eenoudergezinnen en niet altijd even fijne thuissituaties. Juist dan is pedagogiek belangrijk. Dat gaat over het creëren van een veilige en huiselijke plek waar kinderen zichzelf kunnen zijn en zich thuis kunnen voelen. Hoe mooi is het als verlegen of angstige kinderen toenadering zoeken, vragen stellen en voor de groep durven staan. Dat zijn enorme stappen voor later.”